قطارهای مگلو

تجربه آلماني ها
    در آبان ۱۳۸۶ روزنامه آلماني Handelsbatt خبري را منتشر كرد كه كنجكاوي و توجه مردم آلمان و چين را به خود جلب كرد. به موجب اين خبر كنسرسيوم سازنده مگلو، متشكل از دو غول صنعتي زيمنس و تيسن كروپ، ممكن است بخش اصلي تكنولوژي خود را به چين بفروشد. علت اين تصميم چنين عنوان شد:
    اجراي طرح مگلو در آلمان مرتباً به تعويق مي افتد و نمي تواند شروع شود ضمن آن كه گسترش مگلو در آلمان با مقاومت فوق العاده زيادي روبه رو شده است. فناوري مگلو پس از دهها سال تلاش و صدها ميليون دلار هزينه از سوي كنسرسيوم زيمنس - تيسن كروپ ابداع و معرفي شد. در ابتدا قرار بود دو خط مگلو بين هامبورگ - برلين و نيز فرودگاه كلن - فرودگاه دوسلدورف ساخته شود، ولي اين دو طرح به علت هزينه بسيار زياد و مخاطراتي كه در بهره برداري آينده از آنها متصور بود، لغو شد.
    بنابراين اجراي خط مگلو بين فرودگاه مونيخ و مركز اين شهر در دستور كار قرار گرفت. ولي اين پروژه هم به علت مشكلات تامين اعتبار سال ها روي كاغذ باقي ماند. در عين حال شهرداري مونيخ هم با اين پروژه مخالفت كرد. به گزارش روزنامه اينترنتي Peopleشs Daily Online اگرچه فناوري مگلو عمري ۳۰ ساله دارد ولي هنوز تكنولوژي تثبيت نشده اي محسوب مي شود كه بخش هاي مختلف آن بايد در جريان بهره برداري آزمايش و تست گردد. ضمن آن كه در آلمان فقط يك مسير كوتاه آزمايشي براي تست مگلو ساخته شده كه به هيچوجه براي تكميل و توسعه فناوري مگلو پاسخگو نيست.
    بنابراين براي صرفه جويي در هزينه لازم براي ادامه آزمايش ها و بررسي مشكلاتي كه در طول بهره برداري پيش مي آيد، شركت هاي آلماني سازنده مگلو نياز به همكاري با چين يا هر كشور پولدار ديگري دارند.
    كشور چين اگرچه ازجمله معدود كشورهايي است كه به علت هاي خاص خود به فناوري مگلو علاقه نشان داده، ولي مي داند كه به خاطر هزينه هاي فوق العاده سنگين اين فناوري، مي بايستي هوشيارانه با موضوع برخورد كند.
    اگرچه اجراي پروژه مگلو در آلمان با مشكلات زيادي روبه رو بود ولي شركت هاي سازنده محصول اين فناوري، براي اين كه مجبور به فروش تكنولوژي مگلو نشوند و از آن مهمتر، براي حفظ وجهه آلمان به عنوان يك قدرت و غول بزرگ تكنولوژي اصرار داشتند به هر صورت پروژه مگلو مونيخ را اجرا كند. زيرا در غير اين صورت مجبور خواهند بود اين فناوري را بايگاني كرده يا به فروش برسانند. با تمام اوصافي كه ذكر گرديد اخيراً رسانه هاي خبري در اواخر اسفند ۱۳۸۶ خبر لغو پروژه مگلو مونيخ را مخابره كردند. آخرين ارزيابي ها نشان مي داد كه تخمين ۱‎/۸۵ ميليارد يورو براي اجراي ۴۰كيلومتر مگلو مونيخ بسيار خوش بينانه بوده و اجراي اين طرح دست كم ۳‎/۴ ميليارد يورو (۵‎/۳۳ميليارد دلار امريكا) هزينه خواهد داشت.
    اين خبر ضربه حيثيتي سنگيني براي زيمنس به حساب مي آيد، زيرا كمپاني كه فناوري خود را صادر كرده است قادر نيست در كشور خود يك خط مگلو تجاري بسازد. از سوي ديگر، قطارهاي مگلو شانگهاي اغلب فقط با ۲۰ درصد ظرفيت اسمي خود مسافر دارند و ۸۰ درصد صندلي هاي قطار خالي است.
    ولفگانك تيه فنسي وزير حمل و نقل دولت فدرال آلمان در اوايل فروردين ۸۷ به خبرنگاران گفت: «پروژه قطار مغناطيسي شناور (مگلو) مونيخ شكست خورده و رد شده است.»